M   Ü   Z   İ   K          v  e          B   İ   L   İ   M
" U l u s l a r a r a s ı   H a k e m l i   B i l i m s e l    M ü z i k   D e r g i s i
"
ISSN: 1304 - 6446 (Online)


Yarı zamanlı; Mart, Eylül
 Sayı:1  (Mart 2004)  

 
XVI. YÜZYIL OSMANLI SARAYI'NDA HİNT MÜZİK GRUBUN AİT BİR BESTE
Yrd.Doç.Dr. RECEP USLU
İ.T.Ü. TÜRK MUSİKİSİ DEVLET KONSERVATUARI Öğretim Üyesi

ÖZET:

Bu yazının amacı, XVI. yüzyılda Osmanlılar'ın Sarayı'nda bulunan bir Hintli grubun yaptığı bestelerden biri hakkındadır. Böyle bir belgeyle karşılaştığınızda bazı sorular akla gelmekte ve bu sorulara cevap aranması gerekmektedir. Türkler arasında Hint Müziği yeterince tanınıyor mu? Hint Müziği Tarihi ile Türk Müziği Tarihi arasında ortak kaynaklar var mıdır? Acaba geniş topraklara sahip olan Osmanlı Sarayı ile Hint müzisyenlerin bir ilişkisi olmuş mudur? Türk Müziği Tarihi kaynaklarında, Hintli müzisyenlere rastlanabilir mi? Osmanlı Tarihinde görülen Hintli müzisyenlerden günümüze bir eser kalmış mıdır? Türk Müziği yazmalarında "Hindiler" adına kayıtlı beste, ne kadar eski olabilir? Bütün bu sorulara cevap vermek için bu yazıda kısaca Türkler ve Hintliler arasındaki ilişkiler, Hint Müziği hakkında kısa bir bibliyografya, Türkler arasında görülen Hintli müzisyenler, Hint Müziğinin tarihine değinmek gerekmiştir. Aşağıdaki yazıda bu sorulara cevap verilirken yazma eserlerden günümüze kadar olan literatürden ilgili olanlar kaynak olarak kullanılmıştır.

 
 Anahtar Kelimeler:  
Eski Hint Müziği - Türk Müziği - Hint ve Türk Müziği tarihi kaynakları - Osmanlı
 
 

GİRİŞ

Avrupa'da olduğu gibi Türkiye açısından Hint Müziğinin ilgi çekici bir özelliği vardır. Hint Müziği ritim, melodi ve ifadesiyle Doğu'nun farklı bir müzik tarzına sahiptir. Zaman zaman Türkiye'ye Hindistan'dan müzik grupları gelir ve müziklerini icra ederler. Buna rağmen Türk araştırmacılar açısından Hint Müziği yeterince tanınmamaktadır. Hint Müziğinin tanınması için yapılan icrâ yanında başlıca tanıtım araçları olan kitap veya makaleler de gereklidir. Aşağıda Hint Müziğine kısaca değindikten sonra araştırmacılar ve meraklılar için, kısa bir bibliyografyanın ardından XVI. yüzyılda Osmanlılar zamanında İstanbul'a gelerek müzik yapan bir Hint grubundan bahsedilecektir.

 

HİNT MÜZİĞİ HAKKINDA

Çeviri dahi olsa, Hint Müziği hakkında Türkçe yayınların olmaması gerçekten gariptir. Halbuki Türkler'le Hintliler birlikte uzun zaman beraber yaşamışlardır. Hattâ ırkbilimcilerin Orta Asya'daki Ari Irk görüşünce, Türkler ve Hintliler akrabadır. Müslümanlar'ın Sind Bölgesi'ndeki ilk tanışmalarından sonra da sadece komşuluk ilişkileri ile değil birlikte devletler oluşturmuşlardır: Gazneliler, Selçuklular, Moğollar (veya Babürlüler) gibi. Türkler ve Hintliler ortak bir kültürü paylaşmışlardır. Hindistan'la ilgili en geniş Türkçe yazılmış tarih çalışması Hikmet Bayur'un "Hindistan Tarihi" (I-III, Ankara 1956) olmakla birlikte, bu eserde Hindistan'ın kültür zenginliklerine hemen hemen hiç değinilmemiştir. Halide Edip'in Hint Müziğiyle ilgili çok kısa bir makalesi vardır. 1946-49 yıllarında ise çoğunluğu R. Tagore'den olmak üzere Hint tiyatro oyunlarından bazı örnekler Türk tiyatrolarında oynamıştır.(BORCAKLI, vdğr., 1973: 340)

 

Asıl konu XVI. yüzyılda bir Hintli müzisyen grubunun günümüze ulaşan bestesi ise de; burada bir ihtiyacı karşılayan Hint Müziğinin tarihine ışık tutacak küçük bir bibliyografyaya ihtiyaç vardır. Bu nedenle Hint Müziği hakkında aşağıdaki Farsça ve İngilizce kaynaklardan yararlanılabilir. İranlı müzik araştırmacılarından Danişpejuh'un Farsça müzik eserleri ile ilgili uzun makalesinde pek çok kaynakdan bahsedilmektedir. (DANİŞPEJUH, 1349-1350 hş.[1]) (DANİŞPEJUH, 1353-1354 hş.) Biz burada bazılarına yer vereceğiz:

 

Anonim, Mecmua, İçinde bulunan üç risaleden ilkinde sema, ikincisinde hint musikisi makamları anlatılır. Eserin XII / XVIII. yüzyıla ait bir nüshası, British Museum'da (Or. nr. 7628) bulunmaktadır [Hüner u merdüm, nr.155, 1354, s.65].

 

Anonim, Tercüme-i Pericataka, Hint Musikisi hakkında olup Sanskiritçeden Farsçaya çevrilmiştir [Hüner u merdüm, nr. 44 ve nr. 94, 1349, s. 31].

 

Fakîrullah Fakir Seyf Han, Raga Darpen, Aslı Sanskiritçe olan bu eseri Fakîrullah Fakir Seyf Han 1076/1665'da Farsçaya tercüme etmiştir  [Hüner u merdüm, nr.41].

 

Feridüzzaman fi marifetil-elhan, Gucerat emiri Emir Şemseddin İbrahim Hasan Ebu Reca için yazılmıştır  [Hüner u merdüm, nr.12].

 

Gulam Rıza b. Muhammed penah, Usulün-nağamatil-âsafiye [Hüner u merdüm, nr.42].

Gunyetül-münye, Ebül-muzaffer Firuzşah Tuğluk (h. 752-790) zamanında 776/1374 yılında Gucerat emiri Emir Şemseddin İbrahim Hasan Ebu Reca için yazılmıştır. Sanskritçeden tercümedir [Hüner u merdüm, nr. 13 ve nr. 94, 1349, s. 31].

 

Hasan b. Hace Tahir b. Hace M. Kadi, Misbahüs-surur yâ Miftahüs-surur, Bu kitap h. 1074/1663'te yazılmıştır. [Hüner u merdüm, nr.40]

 

Kasım b. Dust Ali el-Buhari, Keşfü'l evtar, Celaleddin Ekber Şah (963-1014) için Hindistanda yazılmış bir şeşmakam risalesidir. Yazar Kasım Buhari 988/1580'de hayatta idi. Eserin Şahcihanabad'da 1075/1664 yılında yazılmış bir kopyası British Museum'da (Or. nr. 2361, vr.238b-240a) bulunmaktadır. [Hüner u merdüm, sy.155, 1354, s.64]

 

Muhammedcan b. Fahrüddin Muhammed, Tuhfetü'l-Hind, Hint musikisi hakkında 1071/1660'de yazılmıştır. [Hüner u merdüm, nr.39]

 

Nayik Bahşav (Naik Bakhshava), Ragaha-yı Hind, Hint musikisi hakkında, Şah Cihan Padişah (1037-1068/1627-1657) adına yapılmış, Sanskiritçeden tercümedir. [Hüner u merdüm, nr.38]

Sangit Darpan, Risale-i ilm-i musiki be-reviş-i Hindî, Sanskiritçe aslından Farsça'ya çevrilmiştir.

 

Bazı İngilizce yayınlar:

Atiya Begum Fyzee Rahamın, The Music of India, London 1926

 

Bake, Arnold, "Ancient and Oriental Music", The New Oxford History of Music, London 1957

 

Bandopadhyaya, The Music of India, Bombay 1945

 

Bandopadhyaya, The Origin of Raga, Delhi 1946

 

Broughton, Simon- M. Ellingham- R. Trillo (eds), World Music, London 1999

 

Case, Margaret H., South Asian History 1750-1950: A Guide to periodicals Dissertations and Newspaper, New Jersey 1968, s. 348-249

 

Chaubey, S. K., Indian Music Today, Allahabad 1945

 

Danielou, Alain, A Catalogue of Recorded Classical and Traditional Indian Music, Unesco Publication 1952

 

Danileou, Alain, Northern Indian Music, London 1949

 

Dearling, Robert, The Encyclopedia of Musical Instruments, London: Carlton Books Limited, 1997

Deva, B. Chaitanyo, Musical Instruments, New Delhi 1977

 

Duckles, V. H.- M. A. Keller, Music Reference and Research Materials, London 1988, "Indian music", "raga" md.

 

Firozee Framjee, Pandit, Theory and Practice of Indian Music, Poona 1938

 

Fox-Strangways, A. H., The Music of Hindostan, Oxford 1914.

 

Gangoly, O. C., Ragas and Raginis, Bombay 1948

 

Henry, Edward O., Chant the Names of God, San Diego 1988

 

History of Indian Music and Musicians, baskı yeri ve tarihi yok.

 

Ikram, S. M., History of Muslim Civilisation in India and Pakistan: 93-1273/711-1856, Lahore 1982, Hint müziği: s. 605-610, kaynakları için bk. 625-626.

 

Jenkins, Jean- Poul Rovsing Olsen, Music and musical instruments in the world of Islam, London 1976, 100 s. Modern İslam dünyasından bol fotoğraflı bir eserin içindekiler: 1- Giriş: Müzik ve çalgılar, insan sesi, çalgıların adları, 2- Klasik Müzik: Arap, Fars, Türk ve Kuzey Hindistan klasik müziği, 3- Çalgılar ve tarihleri: lutes, fiddles, lyres, harps, zithers, flutes, trumpets, single reed instruments (clarinets), double reed instruments (shawns, oboes), drums and rhythms, 4- Dünya müziğine İslami etkiler 5- Bibliyografya oldukça zengin. (ırcıca nr. 3755; isam nr. 35699) J. Jetkins-P. R. Olsen, Music and musical ınstruments in the world of Islam, London 1976, 100 s. Bu eserin tanıtımı için bk. Musiki Mecmuası, sy. 359, 1979, s. 21.

 

Jones, William- N. A. Willard, Music of India, Calcutta 1962

 

Keshavarz, Fateme, A Descriptive and analytical catalogue of persian manuscripts, London 1986, s. 643 (Hint musikisi ile ilgili bir yazma eser).

 

Kendadamath, G. C., Indian music and Dance: a select bibliography, Varanasi 1986, 261 s.

 

Krishnaswamy, S., Musical Instruments of India, Publications Division, 1967

 

Malm, William P., Music Cultures of the Pacific, The Near East and Asia, New Jersey 1967, s. 67-86

Maqam-Raga- Zilenmelodik, ed. J. Elsner, Berlin 1989, Bu kitap 1989'da yapılan bir seminerde sunulan makalelerden oluşmaktadır. İçindeki konulardan bazıları: Orta Asya ve Keşmir'de segah (s. 40), Azerbaycan mugamı (s. 86), Azerbaycan sanat müziği sistemi (s. 133), ırak makamı (s. 148), şeşmakam (s. 181), Özbek Tacik şeşmakamı (s. 200), Keşmir'de sufyana kelam makam (s. 248), Hindüstani müzikte bir müslim raga fenomeni (s. 259).

 

Meredith, O. G. M., Handlist of persian manuscripts 1895-1966, London 1968, s. 32-33 (Hint müziği hakkında bir yazma).

 

Mukerji, D. P., Indian music, Bombay 1945

 

Musical Instruments of the World, New York: Sterling Publishing Co. 1997

 

Mustafa, M. N., Our Music a historical study, Bangladesh 1977, 200 s.+ indeks. İçindekiler: 1- giriş, 2- kaynaklar, 3- indus vadisi müziği, 4- post-indus müziği, 5- vedik müzik ve aryanlar, 6- vedik müziğin çöküşü, 7- pers ve grek etkisi, 8- klasik müzik: ragalar, 9- müslim öncesi dönem, 10- müslümanların gelişi ve etkisi, 11- islam ve müzik, 12- yeni dalga: emir hüsrev ve kavali, 13- kral öncüler, 14- Delhi sultanları sırasında müzik, 15 ve 19- Baburlular sırasında müzik: Ekber, Cihangir, Şahcihan, Evrengzib, 20- Moğollardan sonra ve hayalin gelişmesi 21- yarı-klasik müziğin doğuşu, 22- Hayal'in doğuş ve çöküşü, 23- Hint kıtasının müzik sitilleri, 24- Gharanas'ın kaynağı, 25- Müzik çalgılarının gelişimi ve orijinleri, 26- Bengali müzik ve kaynağı, 27- Rabinranath Tagore ve müzik ekolü, 28- Kadı Nazrul islam ve müzik ekolü, 29- Bengladeş halk şarkıları. Eserde hiç nota yoktur, bazı resim ve çizimler var. Bibliyografya her bölümün sonunda kitap listesi halinde verilmiştir. 

 

Najma Perveen Ahmad, "Muslim contribution to Hindustani Music", Muslims in India (ed. R. Sahahi), New Delhi 1991, s. 38-47.

 

Nizami, K. A., On History and Historians of Medieval, New Delhi 1983, s. 66 (Hasan Nizami'nin Tacü'l meâsir adlı tarihinden müzik konusu aktarılmıştır).

 

Nunn, Raymond, Asia References Works, London 1980, s. 15 vd.

 

Razvi, M. H., Catalogue of MSS in the Maulana Azad Library Aligarh, Ahmedabad 1985, s. 222-223.

 

Rizvi, S. A. A., The Wonder that was India, London 1987, II, 277- 308) 1200-1700 tarihleri arasında Hindistanda güzel sanatlar ve müzik, (II, s. 351-352) müzik, minyatür ve resmin bibliyografyası, illüstrasyonlardan nr. 44'de sema, nr. 46'da sufi müzik vardır.

 

Rosenthal, Ethel, The Story of Indian Music and Its Instruments, London 1928

 

Slawek, Stephen Matthew, Kirtan: A Study of the Sonic Manifestations of the Divine in the Popular Hindu Culture of Banaras, Ph. D, 1986, University of Illinois

 

Strangways, A. H. Fox, The Music of Hindusthan, London 1914

 

Tewari, Laxmi Gane, Folk Music of India: Uttar Pradesh, Ph. D, 1974, Wesleyan University

The Larousse Encyclopedia of Music, London: Hamlyn Publishing, 1971

 

The New Grove's Dictionary of Music and Musicians, London 1980, "Indian music".

 

Titon, Jeff Todd (ed.), Worlds of Music, London 1996

 

HİNT MÜZİĞİ TARİHİNE KISA BİR BAKIŞ

Bu kısa bibliyografyadan sonra kısaca Hint Müziğinin tarihinden ve Türkler'le ilişkilerinden bahsetmek XVI yüzyılda Hint Müziğinin durumu hakkında bir fikir verecektir.

 

Hindistan'da müziğin tarihi vedalara kadar uzanır. Ardından gelen etkiler ragalar üzerine kurulu Hint Klasik Müziği'ni oluşturmuştur. Delhi Sultanları ve Moğollar sırasında müzik, özellikle korunmuş ve gelişmiştir. Onun için Ortaçağ'ın Moğol Sultanları Ekber, Cihangir, Şahcihan ile Evrengzib, Hint Müzik Tarihi için önemli ve müzik kültürünün öncüsü olmuş sultanlardır. Ekber'in tarihçisi Ebü'l-Fazl Allami, "Ain-i Akbari" adlı eserinde,(ALLAMİ, 1989: cI. 32, 60, 235, 680-682 - c.II. 192, 198) Ekber Şah'ın devrinde Hindistan'da yetişen 36 müzisyenden bahseder. Bunlar dışında Hayal ve Kavvali gibi müzikler de, söz konusu dönemlerde ortaya çıkmıştır. Bunlardan Hayal Müziği ve Emir Hüsrev'in başlattığı ve Çiştiyye Sufileri tarafından devam ettirilen Kavvali Sufi Müziği, halen Hindistan sahnelerinde çalınmaktadır.

 

Kavvali Müziğinin kurucusu kabul edilen Emir Hüsrev (h. 651-725) hem din bilgini, hem de bir sufi idi. Din ve edebiyatla ilgili eserler yazmıştır. Eserlerinden bazılarında müzik hakkında bilgiler de vermiştir.[2] Bu eser "İ'câz-ı Hüsrevi"[3] içinde yayınlanmıştır. Eserde bulunan ikinci bölüm (risale) musiki hakkındaki makalelerden oluşur. Şarkı, müzik, müzik aletleri ve müzisyenlerden bahseder.[4] Emir Hüsrev gibi bazı sufiler, çoğu zaman müzikle çalışmalar yapıyorlardı. Bu sebepten müzik, Hint Sufilerinin hayatından bir parça idi. Meşhur Hintli müzisyen Tan Sen, Şüttariyye Tarikatı Şeyhi Muhammed Gavs'a hayrandı. (NİZAMİ: c.XIII, 403)

 

 

TARİHTE TÜRKLER VE HİNTLİ MÜZİSYENLER

Türkler ve Hintliler'in tanışması yukarıda anlatılanlardan çok daha eskilere uzanır. Bu tanışmanın sonucunda aynı kültürleri paylaştıkları olmuştur. Mesela, tamamen Bozkır Medeniyeti anlayışından geldiği kabul edilen Türkler'de Askeri Musiki geleneği yani nevbet vurmak, Avrupa Müziğine olduğu gibi Hindistan'da da uygulanmıştır. Ancak eski dönemlere ait yazılı kayıtlar (manuscript) azdır. Bütün bunlara rağmen geçmişte Orta Asya ve Osmanlılar'ın kültüründe, Hindistan ve Hint müzisyenlerle ilgili bazı bilgiler bulabilmekteyiz. Mesela Ruhperver bunlardan biridir. XV. yüzyılda Türkçe müzik eserlerinden olan Anonim Ruhperver, yedi bab üzere yazılmıştır. Başında makamların, avâzelerin icâdı hakkında söylenenleri Adem peygambere kadar uzatır. Müzik Mitolojisi için en ilginç bilgiyi ise; yine aynı eserde buluruz. Bu eser Hindistan'da bin yıl yaşayan burnu üçyüz altmışaltı delikli  bir kuştan bahseder. Bu kuş öttüğü zaman burnundaki deliklerden insanları mest eden bir müzik çıkarmış.[5]

 

Yazmalardan çıkardığımız bilgilere göre XV. yüzyılda Osmanlı Sarayı'nda Mahmud Hindî adında bir bestekârı görmekteyiz. Osmanlı Sultanı II. Mahmud'un sarayında bulunan bu Hintli müzisyenin yaptığı iki bestesinin sözleri bir yazma mecmuada kayıtlıdır.(ANONİM, ts.) Ne yazık ki bu bestelerin notaları yoktur. Diğer taraftan Osmanlı Müziği'nde görülen Devr-i Hindî usûlünün de bir hayli eski olduğu kabul edilir.

 

Osmanlılar'la Hindistan arasında en önemli siyasi ilişkiler, Portekizliler'in Hindistan'a yerleşmeye başladığı yıllardı. Bu dönemde deniz ticaretine hakim olmak, Portekizliler'e karşı Hind Müslümanlar'ın çıkarlarını korumak için Kanunî Sultan Süleyman; Süleyman Paşa, daha sonra Pîrî Reis ve Seydî Ali Reis idaresinde bazı gemilerini Hindistan'a göndermişti.[6] Bunlardan Seydî Ali Reis'in maceraları ilginçtir. Bu yakın siyasi ilişkilerin olduğu sırada bir Hint müzik grubunun Osmanlı Sarayı'nda bulunduğu ve müzik icrâ ettiği müzikologlarca kabul edilir. Yazma mecmualarda günümüze ulaşan bu gurubun besteleri XVI. yüzyıl Hint-Türk Müziğinin en eski örnekleridir.

 

XVII. yüzyılda yaşayan Osmanlı bilginlerinden Taşköprüzâde ve oğlu Mehmed Çelebi  yazdıkları eserlerde raks ilminde Hintliler'in çok meşhur olduklarını belirtirler. Mehmed Çelebi, "Mevzuatü'l- Ulûm" adlı eserinde şöyle yazar:

 

"Dans ilmiyle ilgilenenler melikler, emirler ve şarkıcılardır. Köleler, cariyeler, bu ilmi öğrenmek için uğraşırlar. Hint halkı ise raks ilminde şöhret sahibidirler".

 

Hint rakkaselerin bu şöhretinden başka; XVII. yüzyılda Osmanlılar'da bir Hint müzisyen grubunun yaptıkları besteler saray tarafından olduğu kadar müzisyenler tarafından da beğenilmişti. Bu müzisyen grup, Osmanlı müzisyenleri arasında, besteleri daima Hindî, Hinduyan, Hindiler olarak anıla gelmiştir. Müziği XVII. yüzyıldan XVIII. yüzyıla taşıyan eserlerde, bu Hintliler'in bestelerini ve saz eserlerinin notalarını bulabilmekteyiz. Tıpkı Kantemir'in ve Kevserî'nin eserlerinde notaları yazılı olduğu gibi. Kantemiroğlu, nota koleksiyonunu XVII. yüzyılda, İstanbul'da yazmıştır. Bestelerde kendi icâd ettiği notayı kullanmıştır. Eserin XVII. yüzyıldan kalma kopyaları vardır. XVIII. yüzyıldan sonra yazılan bir çok Türkçe eserde de Hintliler'in besteleledikleri eserlerin güfteleri görülebilmektedir. Bunun için, yukarıda adı anılanların dışında, şu yazma ve basma eserlere bakılabilir: Anonim, Mecmua-ı Güfte, İÜ Ktp., Ty, Nr. 966, Rıka, 43 Vr.; Rızai, Mecmua-i İrfan, İü Ktp., Ty, Nr. 5634, 155 Vr., 1210/1795 Tarihli; Anonim, Mecmua-ı Güfte, Atatürk Kitaplığı, Mc, Nr. K455, 74 Vr., Xıx. Yy. Sonu; Ahmed Avni (Konuk), Hanende: Müntehab Ve Mükemmel Şarkı Mecmuası, İstanbul 1317/1899.

 

SONUÇ

Tahminlere göre Seydî Ali Reis ile birlikte Hindistan'da kurulan Babürlüler Devleti'nin gönderdiği bir grup Hintli müzisyen, XVI. yüzyılda Osmanlı Sarayı'na yerleştiler. Onların o dönemde Hindistanda icrâ edilen müzik tarzını Osmanlı Sarayı'nda icrâ ettikleri sanılmaktadır. Bu Hindliler grubunun çeşitli bestelerinin sözleri yazma güfte mecmualarında kayıtlıdır. Bunlardan çoğu unutuldu, ama yalnızca biri, Nişâbur Makamındaki peşrev, meşk sistemi ile XVII. yüzyıla kadar Osmanlı Sarayı'nda icrâ edilmeye devam edildi. XVII. yüzyıl sonlarında yazılan, Kantemiroğlu'nun yazma eserinde yer alan bu beste 1926'da yayınlanan Dârülelhan'da günümüz Batı notasına çevrilmiştir. Daha sonra müzikolog Prof. Yalçın Tura, Kantemiroğlu'nun eserini yeniden ele almış ve XVI. yüzyıla ait Nişâbur Makamındaki peşrevi, modern Batı notasına çevirmiştir [Kantemiroğlu, Kitabu İlmü'l-musiki, haz. Yalçın Tura, İstanbul 2002]. Ayrıca bu beste "Bezmara" müzik grubu tarafından CD'ye kaydedilmiş [CD, Istanbul, Kalan Müzik, 2002], "Kantemir Topluluğu" tarafından konserlerde de icrâ edilmiştir [17 Aralık 2002, Istanbul, İşbank]. Hint Klasik Dönem Müzik Tarihi ile ilgilenenlerin Türk Müzik Tarihi kaynaklarını da iyi incelemeleri gerekir.

 
 

DİPNOTLAR:                                          

[1] hş.: hicri şemsi tarih için kullanılan çok ünlü bir kısaltmadır.

[2] Emir Hüsrev Dihlevi, Risale der Musiki, bilgi için bk. Danişpejuh, Hüner u merdüm, nr. 8

[3] Emir Hüsrev Dihlevi, İ'câz-ı Hüsrevi (veya Resailü'l-İ'câz), Neval Kişor 1876; Leknev 1392; Nihat M. Çetin, Şarkiyat Mecmuası, V, İstanbul 1964, s. 71-84; Ateş, Farsça Manzum Eserler, s.244; Süleymaniye Reşid Efendi, nr.1029, s.369-375.

[4] Resailü'l-İ'câz, Neval Kişor 1876, s.163, 173, 180, 199, 242, 249. Ayrıntılı bilgi için bk. M. Wahid Mirza, The Life and Works of Amir Khusrau, Lahore 1962, s.218.

6-7-8 nolu dipnotlar kaynakçada yer almalı mı?

[5] Ruhperver için bk. 1Gültekin Oransay Derlemesi I1, s.15; Dânişpejûh, "Musikiname", Hüner u merdum, sy.144, 1353 hş./1974, s.68 (Burada gözüken bir başka nüsha Leiden Varner nr.117 yanlış olmalıdır); Agayeva, "Türk Musikisinde Edvâr", Musiki Mecmuası, sy. 463, 1999, s.58.

[6] Bu konuda bk. Ahmed Asrar, "Kanuni Devrinde Osmanlıların Dini Siyaseti ve İslam Alemi", İstanbul 1972; M. Yakub Mughal, "Kanuni Devri Osmanlıların Hint Okyanusu Politikası: 1517-1538", İstanbul 1974.


KAYNAKLAR:                         

ADIVAR, Halide Edip; (İstanbul 1938), "Hindistan Münevverleri ve Musiki Alimleri", Milliyet-Tan, 02.Ağustos, 1938, Salı. (YAYINCI)

 

AGAYEVA, Süreyya (İstanbul 1999);  Türk Musikisinde Edvâr, Musiki Mecmuası, sy. 463.

 

ALLAMİ, Ebü'l-Fazl; (Delhi 1989),  Ain-i Akbari (trc. H. Blochman), I,II.

 

ANONİM; Mecmua-ı Güfte, Nuruosmaniye Ktp., nr.3652, vr. 84a, 94a.

 

ASRAR, Ahmet; (İstanbul 1972),  Kanuni Devrinde Osmanlıların Dini Siyaseti ve İslam Alemi.

 

BORCAKLI, Ahmet, KOÇER, Gülter; (Ankara 1973), Cumhuriyet Dönemi Türkiye Tiyatro Bibliyografyası.

 

ÇETİN, M. Nihat; (İstanbul 1964), Şarkiyat Mecmuası, V.

 

DANİŞPEJUH, M. Taki; (1353-1354 hş.),  "Musikiname", Hüner u merdüm, sy.145-165, 1353-1354 hş.

 

DANİŞPEJUH, M. Taki; (1349-1350 hş.), "Sad u si end eser-i Farisi der Musiki", Hüner u merdüm, sy.94-104, nr.42-57, 74-8.

 

MUGHAL, M. Yakub, (İstanbul 1974), Kanuni Devri Osmanlıların Hint Okyanusu Politikası: 1517-1538.

 

NİZAMİ, K. A.; Gavs, Muhammed, İslam Ansiklopedisi, İstanbul Türkiye Diyanet Vakfı yay. XIII, 403.

 

USLU, Recep, (İstanbul 1999);  Sind, Yüksek Lisans Tezi, MÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü.

 www.muzikbilim.com
Bütün hakları saklıdır.